21 juni 2011, dinsdag.

De laatste dagen is er weinig gebeurt, weinig veranderd.
Dus helaas niet veel te melden.

Het wachten is nog steeds op transport.
Zoals alles hier wordt er steeds gezegd: x91morgenx92 .
Beetje jammer. Ik heb het gevoel dat we tijd verliezen.
Hier is er geen besef dat ik al over een paar weken weer weg ben.
Je zult zien, ze beginnen weer te hollen twee dagen voor mijn vertrek.

De lopende projecten gaan goed.
Gisteren ben ik naar de school geweest met het slechte onderhoud.
Het zag er zes maal beter uit. Het hoofd was helemaal trots.
Ik heb hem dan ook zeer geprezen en gecomplimenteerd.

Ik heb inmiddels contact met een gast uit Engeland die als duikinstructeur werkt in Trincomalie. Hij heeft me uitgenodigd om te komen duiken.
Het lijkt me erg leuk. Het zou de eerste keer zijn in al die jaren dat ik hier ga duiken.
Ik zie wel een beetje tegen de reis op.
Minimaal 4 uren in een bus geklemd zittenx85
Misschien ga ik wel op de scooter. Het is een best eind, maar je kunt je eigen tempo bepalen, stoppen wanneer je wilt, en lekker in de buitenlucht.
Ik zal er eens een nachtje over slapen.

18 juni 2011, zaterdag.

Na drie dagen afwezig te zijn geweest zijn de tuinmannetjes er weer.
Het tempo is bedroevend, maar ach, ook een slak gaat vooruit.

Voor de scholen is het wachten op een transportmiddel van de chief-minister.
De auto van Chandana heeft veel te leiden op de vaak zeer moeilijk begaanbare weggetjes die we moeten berijden om op de scholen te komen.
Daarom heb ik een beetje opgespeeld en duidelijk gemaakt dat ik eigenlijk wel vervoer verwacht, als ik toch projecten doe voor hun.
De boodschap kwam over,met de toezegging. Nu nog de realisatie.

Er is water aangeboord op de grote school. (bijna 900 leerlingen)
Het wordt onderzocht op drinkbaarheid. We wachten af.

x91thuisx92 is het een genot om iedere morgen een herlijke warme douche te kunnen nemen.
Het is heerlijk om elk moment als je daar zin in hebt van vers fruit een lekkere fruit-juice te kunnen maken. Onvoorstelbaar genieten van een kast open doen met je eigen voorraad koekjes, brood en zelfs kaas! Lekker op je terrasje een kop verse thee drinken, of een glas witte wijnx85 een muziekje op de achtergrond, je eigen stoelx85
Het is zo heerlijk, dat ik er bijna permanent wil wonen.
Bijnax85

16 juni 2011, donderdag.

Gisteren had ik me voorgenomen om uitgebreid een inhaalslag te maken voor mijn dagboek. Het was poya-day (volle maan) dus niets te doen. Alles en iedereen richting de tempels, geen werkmannen in, op en rond het huis, dus alle tijd zou je zeggen.
Nou, ik heb nieuws voor je: ik heb niets gedaan.
Ik heb heerlijk een boek uit gelezen, een beetje dom zitten zappen op de tv (wat een luxe!!) en een beetje wat eten en drinken in elkaar geflanst.
Vooral de blender maakt over uren. Heerlijk, al die vers fruit drankjesx85.
Mam, ik krijg veel vitamientjes binnen, je kunt gerust zijn.

MC (de schildpad) is er nog steeds. Hij eet, scharrelt rond en heeft het zo te zien best naar zijn zin. Ik weet niet of het een mannetje of een vrouwtje is. Geen idee hoe je dat kunt vast stellen bij een schildpad. Misschien toch beter moeten opletten bij meneer Blommenstein bij de biologielessen.

Met de Chief Minster zijn secretaris we dinsdag op bezoek geweest bij eventuele nieuwe scholen. Een er van was een grote school. Het hoofd was een monnik. Vreemd, een monnik als hoofd. Hij deed het goed. Van een vrij kleine school had hij in een paar jaar de school laten uitgroeien tot een school van bijna 900 leerlingen.
Hij had alleen niet voldoende sanitaire voorzieningen.
Aangekomen op de school werden we ontvangen in een kantoor dat een minster waardig was. Gordijnen, groot bureau en een enorme stoel er achter waar de monnik tevreden spinnend in zat. Trots vertelde hij hoe goed het ging, en hoe goed de resultaten waren van de leerlingen.

Hij liet vol trots de nieuwbouw plannen zien. Er lag een groot perseel bouwklaar, en de voorbereidingen voor de fundering waren al begonnen. Ik vroeg hoe hij aan de fondsen kwam voor de nieuwbouw. Van het ministerie en van lokale sponsoren.
Zijn plan was, omdat het nieuwe gebouw eigenlijk op een groot gedeelte van de speelplaats zou komen, om een aangrenzend stuk grond te kopen en bij de school te betrekken.

Terug in het kantoor vroeg hij me of ik iets voor hem kon doen.
Ik zei dat ik dat wel zou kunnen, maar niet wilde. Hij keek me erg verbaast aan, en vroeg de reden.

Ik legde hem uit, dat ik het een verkeerd beleid vond dat werd toegepast.
Allereerst: om jezelf als hoofd een zo groot en luxe kantoor te laten aanmeten vind ik buiten proportie. En als aan een uitbreiding wordt gewerkt, er toch nieuwbouw plannen worden gerealiseerd, fondsen worden geworven en je x91vergeetx92 dat er ook sanitaire voorzieningen moeten komen, is dat geen noodzaak, maar slecht beleid.
Als er zo veel geld wordt uitgegeven aan een nieuw gebouw, kun je toch ook wel in de begroting een toiletgroep meenemen? Onzin om daar voor een beroep te doen op de stichting. Ik werk voor arme scholen, niet voor scholen met een slecht management beleid.

Na de stilte die viel in het kantoor vroeg hij nog een keer of ik de toiletten wilde bouwen.
Hij was blijkbaar niet gewend dat iemand nee zei, of hij snapte de uitleg niet.
Ik deed nogmaals mijn verhaaltje. Daarna namen we beleefd afscheid en vertrokken we.
In de auto zei Chandana dat hij het volledig met me eens was, maar dat hij nooit zoiets tegen een monnik zou durven zeggen. Nee, ik was nergens onbeleefd geweest en ik had ook geen dingen gezegd die niet waar waren. Maar tochx85 tegen een monnik zeg je zoiets niet. Ik dacht bij mezelf dat het dus maar eens hoog tijd was dat het gebeurdex85.

Bij een andere school die we al een keer hadden bezocht, en die we hadden besloten om te helpen, stopten we om te zeggen dat er geen (voldoende) water in de grond zat.
Erg jammer, want dat betekende dat we het project voor dat schooltje niet konden starten.

Daarna kreeg ik te horen dat de Chief minster wel voor de lunch naar mijn huisje wilde komen. Ik kreeg even een hart verzakking. Arme Anu! Lunch maken voor gasten, en dan ook nog een x91hoog geplaatstex92, binnen een uur, en geen boodschappen kunnen doenx85
Gelukkig werd het bericht nog geen tien minuten later weer ingetrokken, omdat er een vergadering was ingelast. Oefx85 Als hij dan toch besluit om me met een bezoek te vereren, dan liever wat voorbereidings tijd!

Thuis waren ze met de schutting begonnen. Viel weer niet tegen.
Het begin is er. Ik zal blij zijn als alle werkmannetjes klaar zijn en de rust komt.
Gisteren, die ene dag rust, vraagt naar meer.

21 juni 2011, dinsdag.

De laatste dagen is er weinig gebeurt, weinig veranderd.
Dus helaas niet veel te melden.

Het wachten is nog steeds op transport.
Zoals alles hier wordt er steeds gezegd: xe2x80x98morgenxe2x80x99 .
Beetje jammer. Ik heb het gevoel dat we tijd verliezen.
Hier is er geen besef dat ik al over een paar weken weer weg ben.
Je zult zien, ze beginnen weer te hollen twee dagen voor mijn vertrek.

De lopende projecten gaan goed.
Gisteren ben ik naar de school geweest met het slechte onderhoud.
Het zag er zes maal beter uit. Het hoofd was helemaal trots.
Ik heb hem dan ook zeer geprezen en gecomplimenteerd.

Ik heb inmiddels contact met een gast uit Engeland die als duikinstructeur werkt in Trincomalie. Hij heeft me uitgenodigd om te komen duiken.
Het lijkt me erg leuk. Het zou de eerste keer zijn in al die jaren dat ik hier ga duiken.
Ik zie wel een beetje tegen de reis op.
Minimaal 4 uren in een bus geklemd zittenxe2x80xa6
Misschien ga ik wel op de scooter. Het is een best eind, maar je kunt je eigen tempo bepalen, stoppen wanneer je wilt, en lekker in de buitenlucht.
Ik zal er eens een nachtje over slapen.

18 juni 2011, zaterdag.

Na drie dagen afwezig te zijn geweest zijn de tuinmannetjes er weer.
Het tempo is bedroevend, maar ach, ook een slak gaat vooruit.

Voor de scholen is het wachten op een transportmiddel van de chief-minister.
De auto van Chandana heeft veel te leiden op de vaak zeer moeilijk begaanbare weggetjes die we moeten berijden om op de scholen te komen.
Daarom heb ik een beetje opgespeeld en duidelijk gemaakt dat ik eigenlijk wel vervoer verwacht, als ik toch projecten doe voor hun.
De boodschap kwam over,met de toezegging. Nu nog de realisatie.

Er is water aangeboord op de grote school. (bijna 900 leerlingen)
Het wordt onderzocht op drinkbaarheid. We wachten af.

xe2x80x98thuisxe2x80x99 is het een genot om iedere morgen een herlijke warme douche te kunnen nemen.
Het is heerlijk om elk moment als je daar zin in hebt van vers fruit een lekkere fruit-juice te kunnen maken. Onvoorstelbaar genieten van een kast open doen met je eigen voorraad koekjes, brood en zelfs kaas! Lekker op je terrasje een kop verse thee drinken, of een glas witte wijnxe2x80xa6 een muziekje op de achtergrond, je eigen stoelxe2x80xa6
Het is zo heerlijk, dat ik er bijna permanent wil wonen.
Bijnaxe2x80xa6

16 juni 2011, donderdag.

Gisteren had ik me voorgenomen om uitgebreid een inhaalslag te maken voor mijn dagboek. Het was poya-day (volle maan) dus niets te doen. Alles en iedereen richting de tempels, geen werkmannen in, op en rond het huis, dus alle tijd zou je zeggen.
Nou, ik heb nieuws voor je: ik heb niets gedaan.
Ik heb heerlijk een boek uit gelezen, een beetje dom zitten zappen op de tv (wat een luxe!!) en een beetje wat eten en drinken in elkaar geflanst.
Vooral de blender maakt over uren. Heerlijk, al die vers fruit drankjesxe2x80xa6.
Mam, ik krijg veel vitamientjes binnen, je kunt gerust zijn.

MC (de schildpad) is er nog steeds. Hij eet, scharrelt rond en heeft het zo te zien best naar zijn zin. Ik weet niet of het een mannetje of een vrouwtje is. Geen idee hoe je dat kunt vast stellen bij een schildpad. Misschien toch beter moeten opletten bij meneer Blommenstein bij de biologielessen.

Met de Chief Minster zijn secretaris we dinsdag op bezoek geweest bij eventuele nieuwe scholen. Een er van was een grote school. Het hoofd was een monnik. Vreemd, een monnik als hoofd. Hij deed het goed. Van een vrij kleine school had hij in een paar jaar de school laten uitgroeien tot een school van bijna 900 leerlingen.
Hij had alleen niet voldoende sanitaire voorzieningen.
Aangekomen op de school werden we ontvangen in een kantoor dat een minster waardig was. Gordijnen, groot bureau en een enorme stoel er achter waar de monnik tevreden spinnend in zat. Trots vertelde hij hoe goed het ging, en hoe goed de resultaten waren van de leerlingen.

Hij liet vol trots de nieuwbouw plannen zien. Er lag een groot perseel bouwklaar, en de voorbereidingen voor de fundering waren al begonnen. Ik vroeg hoe hij aan de fondsen kwam voor de nieuwbouw. Van het ministerie en van lokale sponsoren.
Zijn plan was, omdat het nieuwe gebouw eigenlijk op een groot gedeelte van de speelplaats zou komen, om een aangrenzend stuk grond te kopen en bij de school te betrekken.

Terug in het kantoor vroeg hij me of ik iets voor hem kon doen.
Ik zei dat ik dat wel zou kunnen, maar niet wilde. Hij keek me erg verbaast aan, en vroeg de reden.

Ik legde hem uit, dat ik het een verkeerd beleid vond dat werd toegepast.
Allereerst: om jezelf als hoofd een zo groot en luxe kantoor te laten aanmeten vind ik buiten proportie. En als aan een uitbreiding wordt gewerkt, er toch nieuwbouw plannen worden gerealiseerd, fondsen worden geworven en je xe2x80x98vergeetxe2x80x99 dat er ook sanitaire voorzieningen moeten komen, is dat geen noodzaak, maar slecht beleid.
Als er zo veel geld wordt uitgegeven aan een nieuw gebouw, kun je toch ook wel in de begroting een toiletgroep meenemen? Onzin om daar voor een beroep te doen op de stichting. Ik werk voor arme scholen, niet voor scholen met een slecht management beleid.

Na de stilte die viel in het kantoor vroeg hij nog een keer of ik de toiletten wilde bouwen.
Hij was blijkbaar niet gewend dat iemand nee zei, of hij snapte de uitleg niet.
Ik deed nogmaals mijn verhaaltje. Daarna namen we beleefd afscheid en vertrokken we.
In de auto zei Chandana dat hij het volledig met me eens was, maar dat hij nooit zoiets tegen een monnik zou durven zeggen. Nee, ik was nergens onbeleefd geweest en ik had ook geen dingen gezegd die niet waar waren. Maar tochxe2x80xa6 tegen een monnik zeg je zoiets niet. Ik dacht bij mezelf dat het dus maar eens hoog tijd was dat het gebeurdexe2x80xa6.

Bij een andere school die we al een keer hadden bezocht, en die we hadden besloten om te helpen, stopten we om te zeggen dat er geen (voldoende) water in de grond zat.
Erg jammer, want dat betekende dat we het project voor dat schooltje niet konden starten.

Daarna kreeg ik te horen dat de Chief minster wel voor de lunch naar mijn huisje wilde komen. Ik kreeg even een hart verzakking. Arme Anu! Lunch maken voor gasten, en dan ook nog een xe2x80x98hoog geplaatstexe2x80x99, binnen een uur, en geen boodschappen kunnen doenxe2x80xa6
Gelukkig werd het bericht nog geen tien minuten later weer ingetrokken, omdat er een vergadering was ingelast. Oefxe2x80xa6 Als hij dan toch besluit om me met een bezoek te vereren, dan liever wat voorbereidings tijd!

Thuis waren ze met de schutting begonnen. Viel weer niet tegen.
Het begin is er. Ik zal blij zijn als alle werkmannetjes klaar zijn en de rust komt.
Gisteren, die ene dag rust, vraagt naar meer.

16 juni 2011, donderdag.

Gisteren had ik me voorgenomen om uitgebreid een inhaalslag te maken voor mijn dagboek. Het was poya-day (volle maan) dus niets te doen. Alles en iedereen richting de tempels, geen werkmannen in, op en rond het huis, dus alle tijd zou je zeggen.

Nou, ik heb nieuws voor je:  ik heb niets gedaan.

Ik heb heerlijk een boek uit gelezen, een beetje dom zitten zappen op de tv (wat een luxe!!) en een beetje wat eten en drinken in elkaar geflanst.

Vooral de blender maakt over uren. Heerlijk, al die vers fruit drankjesx85. 

Mam, ik krijg veel vitamientjes binnen, je kunt gerust zijn.

MC (de schildpad) is er nog steeds. Hij eet, scharrelt rond en heeft het zo te zien best naar zijn zin. Ik weet niet of het een mannetje of een vrouwtje is. Geen idee hoe je dat kunt vast stellen bij een schildpad.  Misschien toch beter moeten opletten bij meneer Blommenstein bij de biologielessen.

Met de Chief Minster zijn secretaris we dinsdag op bezoek geweest bij eventuele nieuwe scholen. Een er van was een grote school. Het hoofd was een monnik. Vreemd, een monnik als hoofd.  Hij deed het goed. Van een vrij kleine school had hij in een paar jaar de school laten uitgroeien tot een school van bijna 900 leerlingen.

Hij had alleen niet voldoende sanitaire voorzieningen.

Aangekomen op de school werden we ontvangen in een kantoor dat een minster waardig was. Gordijnen, groot bureau en een enorme stoel er achter waar de monnik tevreden spinnend in zat.  Trots vertelde hij hoe goed het ging, en hoe goed de resultaten waren van de leerlingen.

Hij liet vol trots de nieuwbouw plannen zien. Er lag een groot perseel bouwklaar, en de voorbereidingen voor de fundering waren al begonnen. Ik vroeg hoe hij aan de fondsen kwam voor de nieuwbouw. Van het ministerie en van lokale sponsoren.

Zijn plan was, omdat het nieuwe gebouw eigenlijk op een groot gedeelte van de speelplaats zou komen, om een aangrenzend stuk grond te kopen en bij de school te betrekken.

Terug in het kantoor vroeg hij me of ik iets voor hem kon doen.

Ik zei dat ik dat wel zou kunnen, maar niet wilde. Hij keek me erg verbaast aan, en vroeg de reden. 

Ik legde hem uit, dat ik het een verkeerd beleid vond dat werd toegepast.

Allereerst:  om jezelf als hoofd een zo groot en luxe kantoor te laten aanmeten vind ik buiten proportie. En als aan een uitbreiding wordt gewerkt, er toch nieuwbouw plannen worden gerealiseerd, fondsen worden geworven en je x91vergeetx92 dat er ook sanitaire voorzieningen moeten komen, is dat geen noodzaak, maar slecht beleid.

Als er zo veel geld wordt uitgegeven aan een nieuw gebouw, kun je toch ook wel in de begroting een toilet-groep meenemen?  Onzin om daar voor een beroep te doen op de stichting.  Ik werk voor arme scholen, niet voor scholen met een slecht management beleid.

Na de stilte die viel in het kantoor vroeg hij nog een keer of ik de toiletten wilde bouwen.

Hij was blijkbaar niet gewend dat iemand nee zei, of hij snapte de uitleg niet.

Ik deed nogmaals mijn verhaaltje. Daarna namen we beleefd afscheid en vertrokken we.

In de auto zei Chandana dat hij het volledig met me eens was, maar dat hij nooit zoiets tegen een monnik zou durven zeggen. Nee, ik was nergens onbeleefd geweest en ik had ook geen dingen gezegd die niet waar waren. Maar tochx85 tegen een monnik zeg je zoiets niet. Ik dacht bij mezelf dat het dus maar eens hoog tijd was dat het gebeurdex85.

Bij een andere school die we al een keer hadden bezocht, en die we hadden besloten om te helpen, stopten we om te zeggen dat er geen (voldoende) water in de grond zat.

Erg jammer, want dat betekende dat we het project voor dat schooltje niet konden starten.

Daarna kreeg ik te horen dat de Chief minster wel voor de lunch naar mijn huisje wilde komen. Ik kreeg even een hart verzakking. Arme Anu! Lunch maken voor gasten, en dan ook nog een x91hoog geplaatstex92, binnen een uur, en geen boodschappen kunnen doenx85

Gelukkig werd het bericht nog geen tien minuten later weer ingetrokken, omdat er een vergadering was ingelast. Oefx85 Als hij dan toch besluit om me met een bezoek te vereren, dan liever wat voorbereidings tijd!

Thuis waren ze met de schutting begonnen.  Viel weer niet tegen.

Het begin is er.  Ik zal blij zijn als alle werkmannetjes klaar zijn en de rust komt.

11 juni, 2011.

Gisteren zijn de tuinmannetjes weg gebleven.

Op mijn vraag waarom opeens geen van de vier meer kwam opdagen was het antwoord simpel: van een van hen, was een broer overleden.

Nu gingen ze allemaal naar het sterfhuis om hun medeleven te betuigen.

Dat houdt in dat ze in het huis waar de overledene in ligt gaan zitten drinken en praten.

En dat minimaal een dag lang. Ik heb pech.

Ze blijven doodleuk (grappig in dit verband) drie dagen weg.

Het zal je onderneming maar wezen. Vanwege een overleden broer van 1 personeelslid  ben je al je personeel een paar dagen kwijt.  Zou je in Nederland moeten proberen.

Mijn geduld wordt verder op de proef gesteld.

Een schuttinkje dat gemaakt moet wordenx85 tja. Die man zou al drie dagen komen, maar beloofd dat hij morgen komt.

Een muurtje dat gestukadoord moet wordenx85 Ik wacht er al meer dan een week op.

Het zou vandaag gebeuren. Tjax85 misschien morgen, want vandaag is wel een lastige dag, toch?  De offerte voor de tegels voor de plek om de auto (in mijn geval de scooter) te parkeren zou ik vandaag, na twee dagen krijgen.

Maar ja, de rekenmachine deed het niet. Misschien morgen?  Ook de stoel, deel van een set van 4 in mijn woonkamer werd vandaag eindelijk geleverd.  Toen hij prachtig op zijn plek stond bleek het een andere stoel te zijnx85 Tjax85 dan maar drie andere er bij om het toch een set te maken? Ja maar deze stoel had ik toch niet uitgezocht of besteld?? Van de andere  oorspronkelijke set blijkt nummer 4 spoorloos te zijn verdwenen. Ik kies maar eieren voor mijn geld, of in dit geval andere stoelenx85  Weer vertrok het vrachtwagentje en ik zit weer zonder setje stoelen. En dat terwijl het 3 maanden geleden al besteld isx85

En dat terwijl iedereen wel zijn geld direct wil hebben op het gewenste moment.

Ken je dat?

Ach, het zal er wel bij horen. Ik probeer het meestal maar laconiek op te pakken.

x91s lands wijs, x91s lands eer. Maar somsx85!  Je zou ze afschieten, allemaal!

Hoe was het ook al weer? x91geduld is een mooie bloem, maar soms lastig om te kwekenx85x92

Ik zet nog maar een kop thee en kijk naar het gescharrel van de schildpad.

16 juni 2011, donderdag.

Gisteren had ik me voorgenomen om uitgebreid een inhaalslag te maken voor mijn dagboek. Het was poya-day (volle maan) dus niets te doen. Alles en iedereen richting de tempels, geen werkmannen in, op en rond het huis, dus alle tijd zou je zeggen.

Nou, ik heb nieuws voor je:  ik heb niets gedaan.

Ik heb heerlijk een boek uit gelezen, een beetje dom zitten zappen op de tv (wat een luxe!!) en een beetje wat eten en drinken in elkaar geflanst.

Vooral de blender maakt over uren. Heerlijk, al die vers fruit drankjesxe2x80xa6. 

Mam, ik krijg veel vitamientjes binnen, je kunt gerust zijn.

MC (de schildpad) is er nog steeds. Hij eet, scharrelt rond en heeft het zo te zien best naar zijn zin. Ik weet niet of het een mannetje of een vrouwtje is. Geen idee hoe je dat kunt vast stellen bij een schildpad.  Misschien toch beter moeten opletten bij meneer Blommenstein bij de biologielessen.

Met de Chief Minster zijn secretaris we dinsdag op bezoek geweest bij eventuele nieuwe scholen. Een er van was een grote school. Het hoofd was een monnik. Vreemd, een monnik als hoofd.  Hij deed het goed. Van een vrij kleine school had hij in een paar jaar de school laten uitgroeien tot een school van bijna 900 leerlingen.

Hij had alleen niet voldoende sanitaire voorzieningen.

Aangekomen op de school werden we ontvangen in een kantoor dat een minster waardig was. Gordijnen, groot bureau en een enorme stoel er achter waar de monnik tevreden spinnend in zat.  Trots vertelde hij hoe goed het ging, en hoe goed de resultaten waren van de leerlingen.

Hij liet vol trots de nieuwbouw plannen zien. Er lag een groot perseel bouwklaar, en de voorbereidingen voor de fundering waren al begonnen. Ik vroeg hoe hij aan de fondsen kwam voor de nieuwbouw. Van het ministerie en van lokale sponsoren.

Zijn plan was, omdat het nieuwe gebouw eigenlijk op een groot gedeelte van de speelplaats zou komen, om een aangrenzend stuk grond te kopen en bij de school te betrekken.

Terug in het kantoor vroeg hij me of ik iets voor hem kon doen.

Ik zei dat ik dat wel zou kunnen, maar niet wilde. Hij keek me erg verbaast aan, en vroeg de reden. 

Ik legde hem uit, dat ik het een verkeerd beleid vond dat werd toegepast.

Allereerst:  om jezelf als hoofd een zo groot en luxe kantoor te laten aanmeten vind ik buiten proportie. En als aan een uitbreiding wordt gewerkt, er toch nieuwbouw plannen worden gerealiseerd, fondsen worden geworven en je xe2x80x98vergeetxe2x80x99 dat er ook sanitaire voorzieningen moeten komen, is dat geen noodzaak, maar slecht beleid.

Als er zo veel geld wordt uitgegeven aan een nieuw gebouw, kun je toch ook wel in de begroting een toilet-groep meenemen?  Onzin om daar voor een beroep te doen op de stichting.  Ik werk voor arme scholen, niet voor scholen met een slecht management beleid.

Na de stilte die viel in het kantoor vroeg hij nog een keer of ik de toiletten wilde bouwen.

Hij was blijkbaar niet gewend dat iemand nee zei, of hij snapte de uitleg niet.

Ik deed nogmaals mijn verhaaltje. Daarna namen we beleefd afscheid en vertrokken we.

In de auto zei Chandana dat hij het volledig met me eens was, maar dat hij nooit zoiets tegen een monnik zou durven zeggen. Nee, ik was nergens onbeleefd geweest en ik had ook geen dingen gezegd die niet waar waren. Maar tochxe2x80xa6 tegen een monnik zeg je zoiets niet. Ik dacht bij mezelf dat het dus maar eens hoog tijd was dat het gebeurdexe2x80xa6.

Bij een andere school die we al een keer hadden bezocht, en die we hadden besloten om te helpen, stopten we om te zeggen dat er geen (voldoende) water in de grond zat.

Erg jammer, want dat betekende dat we het project voor dat schooltje niet konden starten.

Daarna kreeg ik te horen dat de Chief minster wel voor de lunch naar mijn huisje wilde komen. Ik kreeg even een hart verzakking. Arme Anu! Lunch maken voor gasten, en dan ook nog een xe2x80x98hoog geplaatstexe2x80x99, binnen een uur, en geen boodschappen kunnen doenxe2x80xa6

Gelukkig werd het bericht nog geen tien minuten later weer ingetrokken, omdat er een vergadering was ingelast. Oefxe2x80xa6 Als hij dan toch besluit om me met een bezoek te vereren, dan liever wat voorbereidings tijd!

Thuis waren ze met de schutting begonnen.  Viel weer niet tegen.

Het begin is er.  Ik zal blij zijn als alle werkmannetjes klaar zijn en de rust komt.

11 juni, 2011.

Gisteren zijn de tuinmannetjes weg gebleven.

Op mijn vraag waarom opeens geen van de vier meer kwam opdagen was het antwoord simpel: van een van hen, was een broer overleden.

Nu gingen ze allemaal naar het sterfhuis om hun medeleven te betuigen.

Dat houdt in dat ze in het huis waar de overledene in ligt gaan zitten drinken en praten.

En dat minimaal een dag lang. Ik heb pech.

Ze blijven doodleuk (grappig in dit verband) drie dagen weg.

Het zal je onderneming maar wezen. Vanwege een overleden broer van 1 personeelslid  ben je al je personeel een paar dagen kwijt.  Zou je in Nederland moeten proberen.

Mijn geduld wordt verder op de proef gesteld.

Een schuttinkje dat gemaakt moet wordenxe2x80xa6 tja. Die man zou al drie dagen komen, maar beloofd dat hij morgen komt.

Een muurtje dat gestukadoord moet wordenxe2x80xa6 Ik wacht er al meer dan een week op.

Het zou vandaag gebeuren. Tjaxe2x80xa6 misschien morgen, want vandaag is wel een lastige dag, toch?  De offerte voor de tegels voor de plek om de auto (in mijn geval de scooter) te parkeren zou ik vandaag, na twee dagen krijgen.

Maar ja, de rekenmachine deed het niet. Misschien morgen?  Ook de stoel, deel van een set van 4 in mijn woonkamer werd vandaag eindelijk geleverd.  Toen hij prachtig op zijn plek stond bleek het een andere stoel te zijnxe2x80xa6 Tjaxe2x80xa6 dan maar drie andere er bij om het toch een set te maken? Ja maar deze stoel had ik toch niet uitgezocht of besteld?? Van de andere  oorspronkelijke set blijkt nummer 4 spoorloos te zijn verdwenen. Ik kies maar eieren voor mijn geld, of in dit geval andere stoelenxe2x80xa6  Weer vertrok het vrachtwagentje en ik zit weer zonder setje stoelen. En dat terwijl het 3 maanden geleden al besteld isxe2x80xa6

En dat terwijl iedereen wel zijn geld direct wil hebben op het gewenste moment.

Ken je dat?

Ach, het zal er wel bij horen. Ik probeer het meestal maar laconiek op te pakken.

xe2x80x98s lands wijs, xe2x80x98s lands eer. Maar somsxe2x80xa6!  Je zou ze afschieten, allemaal!

Hoe was het ook al weer? xe2x80x98geduld is een mooie bloem, maar soms lastig om te kwekenxe2x80xa6xe2x80x99

Ik zet nog maar een kop thee en kijk naar het gescharrel van de schildpad.